De eerste drie dagen brachten we door in een klein huisje pal aan de kust. SIL-AFA vergaderingen voor Hans. Samen met collega-vertaalconsulenten voor West-Afrika werd van alles besproken, planningen gemaakt voor de komende twee jaar en naar elkaar geluisterd en voor elkaar gebeden. Heel fijn was het voor alle deelnemers om even niet te hoeven communiceren via e-mail, skype of zoom. Persoonlijk contact gaat toch boven alles.
De vliegreis verliep goed voor Diet. Schiphol en de drukte op de luchthaven was nog wel lastig. Maar het vliegen en de grote hoogte gaf geen probleem. We danken God!
Na de drie dagen met de collega’s hebben we nog een aantal dagen in een Airbnb appartement gelogeerd in een klein plaatsje onderaan de Mourne mountains. Ondanks de regen hebben we toch bijna elke dag een heerlijke wandeling in de bergen kunnen maken.
Nu thuis bereid Hans zich voor op de volgende reis. Donderdagnacht vliegt hij vanaf Dusseldorf naar Congo-Brazzaville om in de Kituba-taal het boek Exodus na te gaan kijken. D.V.

Dinsdag vliegen we samen naar Belfast waar Hans, samen met zijn collega vertaalconsulenten, vergaderingen heeft. De FR AFA SIL coordinator heeft een vakantiehuis aan de kust een uurtje rijden ten zuiden van Belfast. Diet vliegt mee om te zien of ze het vliegen al aankan. Spannend. Het is voor ons soms moeilijk inschatten wat ze wel of niet al aankan. We gaan het zien. Als het vliegen goed gaat hebben we hoop dat ze in het najaar mee zal kunnen naar Togo. We zijn 8 juni weer terug. Eind juni hoopt Hans naar Congo- Brazzaville te reizen om Exodus na te gaan kijken in het Kituba.

De Kabiye-vertalers met links Dadja en helemaal rechts zijn vrouw Rebecca.

Beste vrienden,
Een hartelijke groet uit Almere waar we een aantal rustige maanden achter de rug hebben. We zijn dankbaar voor jullie trouwe ondersteuning en gebed. 

Graag brengen we dit keer het Kabiye-project in Togo onder jullie aandacht.
Er gebeuren hier mooie dingen. Maar er is ook dringend gebed nodig.

Lees meer hierover in onze laatste nieuwsbrief: https://mailchi.mp/9c915421269b/nieuwsbrief-hans-en-diet-mei-2019

Een paar weken geleden werd ik, Hans, midden in de nacht wakker en kon de slaap maar moeilijk hervatten. Ik lag te piekeren over de Deuterocanonieke (of Apocriefe) boeken in het Kabiyè.  Nog steeds had ik niet gehoord of er al was begonnen met de vertaling hiervan, terwijl ik al meerder malen had aangedrongen op het vormen van een katholiek vertaalteam voor deze boeken.

‘Waarom is dit belangrijk?’, hoor ik iemand zeggen, ‘we hebben toch genoeg aan de Protestantse Bijbel, de Canon?’

Welnu, in Afrika is het van belang de eenheid van christenen te accentueren. Dit is zeker policy bij de Bijbelgenootschappen. Een belangrijke voorwaarde voor hen is dat de Protestantse en Katholieke Bijbel op een en dezelfde dag feestelijk worden gepresenteerd.

In het Fon project, een aantal jaren geleden, was dat de reden waarom we lang hebben moeten wachten tot de Bijbel kon worden gepresenteerd. De katholieken waren te laat begonnen, terwijl de Protestantse tekst al klaar was. U begrijpt nu waarom ik wakker lag: ik wilde niet dat dit zich herhaalde.

De volgende dag heb ik direct een mail gestuurd om mijn collega’s in Togo  nogmaals eraan te herinneren dat er nu eindelijk aangevangen moest worden met deze boeken. Tot mijn grote opluchting kreeg ik de volgende dag een mail waaruit bleek dat er al een team was samengesteld: twee priesters die het op zich hadden genomen de Apocriefe boeken te vertalen en die daar al mee begonnen waren.

Nu hoeven we in de niet al te verre toekomst naar het zich laat aanzien niet op elkaar te wachten!